خواب‌هایم جعل نمی‌شوند

در تاریکی ممتدی

که خیال تو

لحظ‌ه‌ای می‌درخشد و

واقعیت عریانی پاهایت

که آونگ از طناب دار

کنار میله‌های پنجره

قرص های خواب

دست‌های سپید و سبک فرشتگان هستند

معجزه‌ای

تا در حفره‌ای از تاریکی ابدی

قراری باشد با دست هایت

که روزی می‌خواستم، می‌خواستم، می‌خواستم‌شان

و فقط طناب نگاهت بود و

                                 سکوت

                                        که دست‌هایم را می‌بست

 دیگر

"یک ماه و

هزار در هزار ستاره"

شب‌های مرا به رویای تو پیوند نمی دهند

من

مدام از خواب می‌پرم

و دست های فرشتگان

از روزگار بیداری‌ام

کوتاه است